ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ
14_12_2018

Βιοτεχνικό κτήριο στη Νέα Φιλοθέη

Τάκης Εξαρχόπουλος, Φώτης Παπασταμάτης _ 1980

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Κατηγορία
Εμπόριο
Χρόνος μελέτης
1977
Χρόνος αποπεράτωσης
1980
Συνολική επιφάνεια
870m2
Επιφάνεια οικοπέδου
590m2
Διεύθυνση έργου
Νέα Φιλοθέη, Αττική
Αρχείο
Αρχείο Δημήτρη Καλαποδά

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το μεσαίο, επίμηκες οικόπεδο και η δυνατότητα μελλοντικής μετατροπής του κτηρίου από βιοτεχνικό σε κτήριο κατοικιών επέβαλαν τη γραμμική διάταξη των χώρων μέσα σε μία επιφάνεια 8,00x25,00m, ελεύθερη από δοκούς και υποστυλώματα.

Ο ελεύθερος ισόγειος χώρος (pilotis) δίνει ύψος στο κτήριο για καλύτερο ηλιασμό και αερισμό των ορόφων, ενοποιεί τους χώρους πρασίνου, εξασφαλίζει άνετη διακίνηση προσωπικού, πελατών και προϊόντων και, τέλος, λειτουργεί σαν διαχωριστική ζώνη ανάμεσα στο υπόγειο, όπου βρίσκεται η παραγωγή (κοπή και ραφή ενδυμάτων) και τους ορόφους. Το υπόγειο φωτίζεται και αερίζεται από το δάπεδο του pilotis με μεγάλους πλευρικούς φεγγίτες, που έχουν κλίση προς τις πρασιές.

Ο πρώτος όροφος χρησιμοποιείται ως έκθεση και χώρος λιανικής πώλησης.

Ο δεύτερος περιλαμβάνει τα γραφεία διοίκησης, το λογιστήριο και τα σχεδιαστήρια.

Στον τρίτο όροφο, που επικοινωνεί εσωτερικά με τον τέταρτο, βρίσκεται το διαμέρισμα του επιχειρηματία-ιδιοκτήτη.

Εξωτερικά ο σκελετός του κτηρίου, το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων πλήρωσης, καθώς και τα στηθαία, οι ζαρντινιέρες και τα κατακόρυφα πετάσματα είναι από εμφανές σκυρόδεμα, ενώ ορισμένες επιφάνειες, έχουν αδρό, χτενιστό επίχρισμα σε λευκό χρώμα. Τα κουφώματα είναι από αλουμίνιο, με καφέ ανοδίωση.

Η πέμπτη όψη του κτηρίου (δώμα), που είναι ορατή από τα γύρω ψηλότερα κτήρια, είναι εξοπλισμένη με πέργκολες, τέντες και ζαρντινιέρες, και προσφέρει κατά τους καλοκαιρινούς μήνες τη δυνατότητα για κοινωνικές και επαγγελματικές εκδηλώσεις (επιδείξεις μόδας) του επιχειρηματία-ιδιοκτήτη.

Ένα πλέγμα από μεταλλικούς σωλήνες, λάμες, βέργες κυλινδρικής διατομής, συρματόσχοινα, εντατήρες και καραβόπανο δημιουργεί ένα ανάλαφρο κέλυφος, που περιβάλλει τον όγκο του κτηρίου, διασπά τη συμπαγή μονολιθικότητά του και λειτουργεί σαν φίλτρο.

Σε συνδυασμό με τις βαθιές, αμφίπλευρες ζαρντινιέρες δημιουργεί ένα μικροκλίμα, ανύπαρκτο σχεδόν στη σημερινή πραγματικότητα της Αθήνας.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Δημοσιεύσεις
  •  ‘Θέματα Χώρου και Τεχνών’, τ. 14, 1983